Şehit Hv.Plt.Ütğm. Oğuz Yenen
Haber Tarihi : 22 Mayıs 2026 Cuma
15 Mayıs Hava Şehitlerini Anma Günü. Bu ülke ve milleti için şehit olan tüm şehitlerimizin ve şehit havacılarımızın ruhları şad olsun! Huzur içinde uyusunlar.
Kahraman Türk evladı.
O gün ben Hava Eğitim Komutanlığında, lisan kursundaydım. Her zamanki gibi sıradan bir gündü. Derse girip çıktığımız sıradan bir gün. Hiç kimse bana haber vermedi. Bahçede oturduğum esnada Çiğli semalarında yükselen dumanları gördüm. İçimde bir sızı şakaklarıma kadar tırmandı, inşallah kimseye bir şey olmamıştır diye geçirdim içimden. Hemen dahili hattan Çiğlinin filolarından birini aradım. Bir teğmen çıktı karşıma, önce bilgi vermek istemedi lakin biraz ısrar edince, "Komutanım Diyarbakır'dan gelen bir F-16 uçağı pist sonundan çıktı" dedi. Hemen kuleyi ardım ve acı tabloyu onlardan öğrendim.
Devre arkadaşım şehit olmuştu. Derste duramadım taksi ile Çiğliye gittim. İçeri girdiğimde cenazeyi karargaha getirmişlerdi. Devresi olduğumu söyleyince yanına girmeme izin verdiler. Bu arada onunla biraz zaman geçirdim. Yanlızlığıma ve son yolculuğuna eşlik eden sessizlikte onunla olan dostluğumuzun her saniyesi gözümün önünden bir film şeridi gibi geçti. Bölük kıdemlimizdi, inanılmaz sempatik tertemiz bir kalp. uzun boylu yakışıklı, yüreği sevgi dolu ve gerçekten çok sevdiğim kahraman bir Türk Subayı.
Bu dünyadaki görevini alnının akıyla tamamlamıştı. Keşke olmasaydı ama bizim mesleğimizde bu hep vardı ve olacaktı. Şehitlik mertebesine ulşmak ne büyük bir rütbe, keşke olmasaydı ama bazı şeyler olur ve siz bunu yaşamak zorunda kalırsınız.
O sırada Savcı Bey geldi. Teşhiş etmek isteyip istemediğimi sordu. Ben Oğuz'u son gören devresiyim, son yolculuğunda yanında olma görevi sanki bana verilmişti. Üzerindeki örtüyü kaldırdık. Selam verdim. Biz pilotlar uçağımız düştüğünde genelde her bir zerremize kadar toprağa zerk oluruz. Ne mutlu vücudu tek parça halinde, tulumu üzerinde hatta bir tek damla kan yoktu. Gözleri kapalıydı ve yüzünde hafif darbe izleri vardı. Sanki birazdan kalkacak gibi.
İşte biz bu kahramanlar sayesinde huzurla evimizde uyuyoruz. İsmi bir ilkokula verilmiştir. Her 15 Mayısda aklıma geliyorsun Oğuzum, tüm şehitlerimiz gibi güzellikler içinde uyu. Selamla ve saygıyla.
Belgeleri imzaladım, selam verdim. ve son yolculuğuna uğurlamak için üzerini yine örttüm, İyi bir bekleyiş dilerim. Huzur içinde uyu.
 
İşlemler kısa bir süre içinde halledildi ve defin için şehitliğe götürüldü. Vucudu tek parça olduğu halde havacı şehitler tabut ile defnedilirler, kiminin içinde bir anı saklı sadece. Bu yüzden havacılar toprağa karışır. Onlar bu kutsal görevi yaparken sadece vatanlarını düşünürler.
İzmir Şehitliği
Zaten öyle de olmuştu, VTR'yi "Uçuş Kayıt Cihazı" izlediğimde Ah be Oğuz! demekten kendimi alamadım. Üç defa inmeyi denemiş ve havada genç yanlız uçan havacı teğmenler olduğu için beklemiş, yüz milyon dolar değerinde, tüyü bitmemiş yetimin hakkı olan bir uçağı emniyetle indirmeye çalışmıştı. Arızası daha önce yaşanmamış bir arıza olduğu, zaman çok kısıtlı olduğu ve F-16 uçağı uçmayan bir üste oldukları için herkes elinden geleni yapmış fakat olmamıştı. Elinden gelenin en fazlasını da Oğuz yapmıştı. Bir şansı vardı. Uçak dijital kontrolle gaz kolu geriye hareket etmesine rağmen gaz azaltmıyordu. Pist sonunda ağ bariyeri ile duracak ve uçağını kurtaracaktı. Atlama sandalyesi olmasına rağmen kahraman pilotlarımız hep uçağını kurtarmayı düşünürlerdi. O da öyle yaptı.
Kahraman
Allah rahmetini esirgemesin. Ruhun şad olsun. "yükselsin" Seni hiç unutmayacağım kıymetli kardeşim, olaydan bir ay önce Antalya’da karşılaşıp kucaklaşmıştık. “R” leri söyleyemediği için o kadar tatlı bir sohbeti yaşamaya, sadece onu tanıyanlar sahip olabilirdi. Evli ve bir kız çocuğu babasıydı. Allah eşine ve kızına sağlıklı uzun ömürler versin.
Ruhu Şad Olsun
 
Mücahit Ünal