‹
shackle
›
nounTür/ˈʃækl̩/OkunuşFrom Middle English shakel, schakkyl, schakle (“a fetter, shackle; coupling used to connect a plough or wagon to a draft chain”), from Old English sċacul, sċeacel, sċeacul (“fetter, shackle”), from Proto-West Germanic *skakul, from Proto-Germanic *skKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

A restraint fitted over a human or animal appendage, such as an ankle, finger, or wrist, normally used in a pair joined by a chain. • A U-shaped piece of metal secured with a bolt or pin across the ends, or a hinged metal loop secured with a quick-release locking pin mechanism, used for attaching things together while allowing for some degree of movement; a clevis. • Part of a padlock that consists of a loop of metal (round or square in cross section) that encompasses what is being secured by the lock. • A hook, ring, or other device for connecting, holding, lifting, etc.; specifically (nautical), a small incomplete ring secured with a bolt across the ends, used to connect lengths of cable or chain together, or to keep a porthole closed. • Synonym of hobble or hopple (“a short strap tied between the legs of a horse, allowing it to wander a short distance but not to run off”). • A link for connecting railroad cars; a draglink, drawbar, or drawlink. • Ellipsis of shackle-bone (“wristbone, carpal; wrist”). • A fetter-like band worn on an appendage as an ornament; an anklet, an armlet, a bracelet, a wristlet. • A restraint on one's action, activity, or progress. • A length of cable or chain equal to 12½ fathoms (75 feet or about 22.9 metres), or later to 15 fathoms (90 feet or about 27.4 metres).

Etimoloji

From Middle English shakel, schakkyl, schakle (“a fetter, shackle; coupling used to connect a plough or wagon to a draft chain”), from Old English sċacul, sċeacel, sċeacul (“fetter, shackle”), from Proto-West Germanic *skakul, from Proto-Germanic *skakulaz (“shackle”), possibly from *skakaną (“to shake; to swing; to escape”), from Proto-Indo-European *skeg-, *skek- (“to shake; to stir”). However, this is doubted by the Oxford English Dictionary because *skeg-, *skek- lack the meaning of attaching or fastening. Etymology 1 sense 3 (“length of cable or chain equal to 12½ or 15 fathoms”) derives from the original distance between two shackles (etymology 1 sense 1.1.3) connecting lengths of cable or chain together. Cognates * Danish skagle (“carriage trace”) * Dutch schakel (“clasp; link; shackle”) * German Schäckel (“shackle”) * Icelandic skökull (“carriage pole”) * Swedish skakel (“loose shaft of a carriage”)

Eş Anlam

fetter • hobble • hopple • dragbar • behedge • beshackle • bind • Bond • chain connecting link • check • cramp • cuff • enshackle • hamper • hamshackle • handcuff • hold down • limit • manacle • Pinion • repress • stifle • subdue • suppress • tie • Trammel • underbring • withstrain

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://kaikki.org/dictionary/English/
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
arkaik, kullanımdan kalkmış, mecaz, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa