inflame
verbTür/ɪnˈfleɪm/OkunuşFrom Middle English inflammen, enflamen, enflaumen (“to set (something) on fire; to be on fire; (figurative) to enrage (someone); to become enraged; to incite (someone) to do evil; to inspire (someone); (medicine) to cause inflammation of (a body parKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

To set (someone or something) on fire; to cause (someone or something) to burn, flame, or glow; to kindle. • To cause (something) to appear bright or red, as if on fire; to brighten, to redden. • To cause (the body or a body part) to feel abnormally or unusually hot; specifically (medicine), to cause inflammation, including abnormal heat, pain, redness, swelling, etc., in (the body or a body part). • To cause (someone, or their heart, mind, etc.) to feel strong desire or other feelings; to excite (someone) to great passion; specifically, to cause (someone) to feel anger or rage; to anger, to enrage, to incense. • To excite or intensify (a feeling, such as an appetite or passion), especially to an excessive or unnatural level. • To cause (something intangible, such as a dispute or violence, or hunger or thirst) to become more serious or worse; to aggravate, to exacerbate. • To increase (the price or quantity of something). • To burst into flames, to catch fire. • Of a person's body or body part: to feel abnormally or unusually hot; specifically (medicine), to be affected by inflammation. • To become very hot. • To feel strong desire or other feelings; to be passionate; specifically, to feel anger or rage.

Etimoloji

From Middle English inflammen, enflamen, enflaumen (“to set (something) on fire; to be on fire; (figurative) to enrage (someone); to become enraged; to incite (someone) to do evil; to inspire (someone); (medicine) to cause inflammation of (a body part)”), from Old French enflamer, enflammer (“to set (something) on fire, inflame; to be on fire; (figurative) to fuel (a debate, hatred, etc.)”) (modern French enflammer), from Latin inflammāre, the present active infinitive of inflammō (“to set (something) on fire, inflame; (figurative) to excite (someone)”), from in- (prefix meaning ‘into; to, towards’) + flammō (“to set (something) on fire; to be on fire; (figurative) to incite (someone)”) (from flamma (“flame, fire; (figurative) passion”) (ultimately from Proto-Indo-European *bʰel-, *bʰl̥g- (“to blaze, burn; to glow, shine; bright flame, fire”)) + -ō (suffix forming regular first-conjugation verbs)). By surface analysis, in- (prefix meaning ‘into; to, towards’) + flame.

Eş Anlam

aflame • ignite • alight • conflagrate • fire • fire up • inflame • enkindle • light • light up • set ablaze • set afire • set aflame • set alight • set fire • set on fire • torch • irritate • exasperate • affront • aggravate • anger • antagonize • awrath • burn up • cheese off • cross • embitter • envenom • gall • get • get to • honk off • incense • infuriate • madden • make angry • nark • offend • outrage • provoke • put out • rankle • rile • piss off • roil • set off • steam • tick off • get one's back up • get someone's dander up • get someone's goat • get someone's Irish up • make someone see red • make someone's blood boil • put someone's back up • raise someone's hackles • raise someone's shag • rattle someone's cage • rub the wrong way

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
mecaz, kullanımdan kalkmış, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön