finial
nounTür/ˈfɪn.i.əl/OkunuşFrom Late Middle English finial (“(adjective) final; (noun) ornament at the upper extremity of a pinnacle, spire, etc.”) [and other forms], a variant of final (“pertaining to the close or end of something, last, final”), from Old French final (“last,Köken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

Especially in Gothic architecture: an ornament, often in the form of a bunch or knot of foliage, on the peak of the gable of a roof, a pediment, a pinnacle, etc. • Any decorative fitting on the corner, end, or top of an object such as a canopy, a fencepost, a flagpole, a curtain rod, or the newel post of a staircase. • The completion or end of something.

Etimoloji

From Late Middle English finial (“(adjective) final; (noun) ornament at the upper extremity of a pinnacle, spire, etc.”) [and other forms], a variant of final (“pertaining to the close or end of something, last, final”), from Old French final (“last, final; definitive”) (modern French final), from Latin fīnālis (“of or pertaining to the end of something, final; of or pertaining to boundaries”), from fīnis (“a border; an end”) (possibly ultimately from Proto-Indo-European *bʰeyd- (“to split”) or *dʰeygʷ- (“to set up; to stick”)) + -ālis (suffix meaning ‘of or pertaining’ to forming adjectives).

Eş Anlam

Bu madde için eş anlamlı kaydı bulunmuyor.

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
mecaz, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön