‹
ableben
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

transitiv; Hilfsverb haben; veraltend: eine bestimmte Zeit, einen bestimmten Lebensabschnitt durchleben • reflexiv; Hilfsverb haben; veraltend; auch bildlich: (mit fortschreitender Lebensdauer) seine Vitalität verlieren, seine Lebenskraft aufzehren • intransitiv; Hilfsverb haben, Hilfsverb sein; veraltend gehoben: vom lebendigen in den toten Zustand übergehen, aufhören zu leben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Abberufung • Abschied • abtreten • dahingehen • dahinscheiden • das Zeitliche segnen • davongehen • den Geist aufgeben • den Tod erleiden • entschlafen • erlöschen • Exitus • Fallen • Gehen • Hinscheiden • Hinschied • in den letzten Zügen liegen • in die ewigen Jagdgründe eingehen • ins Gras beißen • Lebensende • sein Leben lassen • seinen Geist aufgeben • seinen Geist aushauchen • selten • Sterben • Tod • verdämmern • verscheiden • versterben • wegsterben

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

21 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abgelebt participle-2, perfect
ablebe first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ablebend participle, present, active
Ablebens genitive, singular
ablebest archaic, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ablebet archaic, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ablebete archaic, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebeten archaic, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebetest archaic, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebetet archaic, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ablebt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ablebte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ablebtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abzuleben active, extended, infinitive
abzulebende participle, gerundive
abzulebender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/ableben
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa