‹
abkacken
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: sterben • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: keine Kraft mehr haben, schwach werden • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein; vom Computer: abstürzen • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: einen Schwächeanfall nach Cannabiskonsum erleiden • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: einschlafen, müde werden • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: Leistung nicht bringen, Fehler machen • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb sein: erstaunt sein, überwältigt sein, etwas nicht glauben können • Für diese Bedeutung fehlen Referenzen oder Belegstellen. • umgangssprachlich, derb, Hilfsverb haben: den Stuhlgang ausscheiden

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abbauen • abkratzen • abnibbeln • abnippeln • abschmieren • abstürzen • crashen • den Kürzeren ziehen • erlahmen • ermatten • ermüden • erschlaffen • hopsgehen • nachlassen • schlappmachen • unterliegen • verlieren • Versagen • zusammenbrechen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

14 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abgekackt participle-2, perfect
abkacke first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abkackend participle, present, active
abkackest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abkacket second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abkackst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abkackt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abkackte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abkackten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abkacktest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abkacktet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abzukacken active, extended, infinitive
haben auxiliary, perfect
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön