‹
abschlagen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

etwas mit Gewalt abtrennen • Sport, Fußball: (als Torwart) den Ball aus der Hand mit dem Fuß ins Spiel bringen • Sport, Golfspiel: den Ball zu Beginn einer Spielbahn vom Tee schlagen • einen feindlichen Angriff parieren, zurückschlagen • jemandem etwas verweigern • ein Zelt abbauen • Sport, Kampfsport: durch ein mit einer freien Gliedmaße erzeugtes Geräusch aufgeben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abbrechen • abhacken • Ablehnen • abschmettern • abweisen • Abwinden • anschlagen • ausbrechen • austreten • brunzen • den Golfball von Abschlag spielen • frikassieren • harnen • jdm. den Hintern versohlen • jdm. die Fresse polieren • jdn. verprügeln • kloppen • miktieren • pieseln • Pinkeln • Pissen • pullern • schiffen • seichen • strullen • trischacken • urinieren • verbüxen • verdreschen • verhauen • verklopfen • vermöbeln • Versagen • vertrimmen • verwehren • verweigern • Wasser lassen • Zurechtweisen • zurückweisen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

21 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abgeschlagen participle-2, perfect
abschlage first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abschlagend participle, present, active
abschlagest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abschlaget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abschlägst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abschlagt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
abschlägt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abschlug first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abschlüge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abschlugen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abschlügen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abschlügest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abschlüget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abschlugst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abschlügst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abschlugt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abschlügt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abzuschlagen active, extended, infinitive
abzuschlagender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön