‹
abhängen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

abhängen von: zur Bedingung haben • abhängen von: angewiesen sein auf; die Hilfe oder Unterstützung von etwas/jemandem brauchen • (von geschlachteten oder erlegten Tieren) lagern, bis sich die Totenstarre löst • jugendsprachlich: nichts tun

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abchillen • abhängig sein • Abhängigkeit • abkoppeln • ablösen • abmachen • abnehmen • abschalten • abschütteln • abtrennen • anstehen • aufbauen • ausruhen • ausstechen • basieren • beruhen • chillen • Däumchen drehen • Dependenz • Determiniertheit • Entfernen • etw. von etw. anderem abkuppeln • faulenzen • Fußen • Gammeln • gründen • herumgammeln • herumlungern • herumstehen • herunternehmen • loseisen • loslösen • loswerden • lungern • rumgammeln • rumhängen • Schnupfen • separieren • sich auf die faule Haut legen • sich verlassen • trennen • überflügeln • überholen • überrunden • übertreffen • unterstehen • vorbeiziehen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

23 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abgehangen participle-2, perfect
abgehängt transitive, participle, perfect, passive
abhänge intransitive, first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abhängend intransitive, participle, present, active
abhängest intransitive, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abhänget intransitive, second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abhängst intransitive, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abhängt intransitive, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abhängte transitive, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abhängten transitive, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abhängtest transitive, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abhängtet transitive, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abhing intransitive, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abhinge intransitive, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abhingen intransitive, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abhingest intransitive, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abhinget intransitive, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abhingst intransitive, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abhingt intransitive, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abzuhängen intransitive, active, extended, infinitive
abzuhängende transitive, participle, gerundive
abzuhängender intransitive, participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön