‹
abbekommen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

seinen Teil von etwas erhalten • etwas erleiden müssen • etwas Befestigtes, Anheftendes entfernen, abnehmen, abziehen (können)

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abgekriegt • ablösen können • Anteil gehabt • bekommen • beziehen • eingesteckt • entfernen können • erhalten • Erlangen • etw. losbekommen • kassiert • Kriegen • lösen können • partizipiert • sich eingefangen • sich eingehandelt • teilgehabt

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

24 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abbekam first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abbekäme first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekamen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abbekämen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekämest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekämet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekamst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abbekämst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekamt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abbekämt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abbekomme first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abbekommend participle, present, active
abbekommene positive, nominative, strong, singular, feminine
abbekommenem positive, dative, strong, singular, masculine
abbekommenen positive, genitive, strong, singular, masculine
abbekommener positive, nominative, strong, singular, masculine
abbekommenes positive, nominative, strong, singular, neuter
abbekommest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abbekommet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abbekommst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abbekommt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abzubekommen active, extended, infinitive
abzubekommender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön