abgehen
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

eine bestimmte Stelle, Ort verlassen, weggehen • sich von etwas lösen • übertragen: einen Ausbildungs-, Arbeitsplatz verlassen • umgangssprachlich: los sein, sich abspielen • umgangssprachlich: aktiv sein, aus sich herausgehen • umgangssprachlich, intransitiv: , einer Sache/Person geht etwas ab: der Sache/Person fehlt dieses etwas • verschwinden, untergehen • sterben • von etwas abgezogen, subtrahiert werden • prüfend an etwas entlang gehen • sich von einer Hauptachse trennen • österreichisch, süddeutsch; mit Dativ: bedauern, darunter leiden, dass jemand oder etwas nicht anwesend oder vorhanden ist

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abblättern • abbrechen • abbröckeln • abfahren • abfallen • abfliegen • Abkehr von etw. • ablaufen • abnibbeln • abreißen • abrollen • abserbeln • absplittern • abspringen • an die Decke gehen • aus der Haut fahren • ausflippen • auslaufen • ausrasten • austicken • bachab gehen • beschleunigen • daran glauben müssen • den Löffel abgeben • den/einen Abgang machen • die Nerven verlieren • die Patschen strecken / aufstellen • durchdrehen • entlanggehen • explodieren • Fahrt aufnehmen • Gift und Galle spucken • hinausgehen • Laufen • losbrechen • seinen Lauf nehmen • sich von etw. lösen • stattfinden • überschnappen • verlaufen • vonstattengehen • Vorgehen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

17 kayıtlı biçim gösteriliyor.
abgegangen participle-2, perfect
abgehe first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abgehend participle, present, active
abgehest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abgehet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
abgehst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abgeht third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
abging first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abginge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abgingen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abgingest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abginget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
abgingst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
abgingt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
abzugehen active, extended, infinitive
abzugehender participle, gerundive
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön