anlegen
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

transitiv: etwas erschaffen oder erstellen • transitiv: etwas anfügen • reflexiv, sich mit jemandem (Dativ) anlegen: einen Streit anfangen • transitiv: investieren • intransitiv, Schifffahrt: ein Schiff legt an: es kommt im Hafen an und wird festgemacht • transitiv: ein Kleidungsstück anziehen • intransitiv, Schusswaffe: mit einer Feuerwaffe ein Ziel anvisieren • es auf etwas (Akkusativ) anlegen: etwas bewusst provozieren oder absichtlich eine bestimmte (meist negative) Reaktion herbeiführen, indem man das Risiko oder den Konflikt sucht.

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Anlage • anordnen • anwenden • anziehen • arrangieren • aufbauen • auflegen • aufreihen • aufrichten • aufsetzen • Aufstellen • einrichten • erbauen • errichten • Errichtung • erstellen • Erstellung • Erzeugen • etw. erstellen • Gestalten • gliedern • hinstellen • hochziehen • investieren • konstruieren • ordnen • präparieren • pumpen • rangieren • realisieren • reinbuttern • reinstecken • Schaffen • serialisieren • spuren • Stecken • strukturieren • systematisieren • trassieren • zusammenstellen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

15 kayıtlı biçim gösteriliyor.
angelegt participle-2, perfect
anlege first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anlegend participle, present, active
anlegest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
anleget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
anlegst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anlegt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anlegte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
anlegten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
anlegtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
anlegtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
anzulegen active, extended, infinitive
anzulegende participle, gerundive
anzulegender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön