ankommen
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

einen Ort, ein Ziel erreichen • umgangssprachlich, übertragen: sich an eine neue Umgebung, einen neuen Ort oder an neue Lebensverhältnisse gewöhnen • umgangssprachlich: auf jemanden, auf ein Publikum in bestimmter Weise (gut, schlecht) wirken, empfangen werden • umgangssprachlich: bei jemandem eine Arbeitsstelle finden • mit jemandem, etwas fertigwerden, sich gegenüber jemandem, etwas durchsetzen • umgangssprachlich: immer wieder irgendein Anliegen an jemanden haben • gehoben (von Empfindungen): jemanden unvermittelt erfassen • gehoben: auf jemanden auf eine gewisse Art einwirken • (jemandem) kommt es auf etwas (Akk.) an: eine wesentliche Bedeutung (für jemanden) haben • auf etwas (Akk.) ankommen: durch etwas bedingt sein

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

andackeln • anlangen • anrücken • anwackeln • aufschlagen • bemerken • das Licht der Welt erblicken • eingehen • einlaufen • Eintreffen • erkennen • Erreichen • Erscheinen • geboren werden • herkommen • Kommen • merken • mitbekommen • nahen • perzipieren • realisieren • registrieren • wahrnehmen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

20 kayıtlı biçim gösteriliyor.
angekommen participle-2, perfect
ankam first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ankäme first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankamen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ankämen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankämest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankämet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankamst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ankämst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankamt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ankämt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ankomme first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ankommend participle, present, active
ankommest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
ankommet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
ankommst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ankommt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anzukommen active, extended, infinitive
anzukommender participle, gerundive
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön