‹
anstellen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

einen Gegenstand an einen anderen anlehnen • jemandem eine Arbeitsstelle geben • etwas vollbringen • bei bestimmten abstrakten Substantiven (immer im Plural) so viel wie tätigen, unternehmen, also die durch das Substantiv ausgedrückte Tätigkeit zur Ausführung bringen • etwas mit jemandem oder mit etwas anstellen: etwas (oft, aber nicht immer, Schlimmes) mit einer Person oder einem Gegenstand tun, wobei die Person oder der Gegenstand das passive Opfer (oder „Opfer“) ist • einen Streich spielen, ein Malheur verursachen • Helvetismus sowie umgangssprachlich: einschalten • reflexiv: sich einer Warteschlange anschließen • reflexiv: sich in bestimmter Weise einer Aufgabe beziehungsweise einer Herausforderung stellen • reflexiv: wehleidig herumjammern; um Schmerzen, Krankheiten und sonstige Beeinträchtigen des Wohlbefindens viel Aufhebens machen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

aktivieren • an • andrehen • anheuern • anknipsen • Anlassen • anmachen • anrichten • anschalten • anschmeißen • Anwerben • aufnehmen • ausfressen • berufen • beschäftigen • bewerkstelligen • dingen • durchführen • einschalten • einstellen • engagieren • etw. aufdrehen • gerieren • jdn. einstellen • Leisten • machen • realisieren • rekrutieren • starten • tätigen • Tun • veranstalten • Verbrechen • verpflichten • verüben

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

15 kayıtlı biçim gösteriliyor.
angestellt participle-2, perfect
anstelle first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anstellend participle, present, active
anstellest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
anstellet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
anstellst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anstellt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
anstellte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
anstellten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
anstelltest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
anstelltet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
anzustellen active, extended, infinitive
anzustellende participle, gerundive
anzustellender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön