aufbringen
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

mit „gegen“ in Bezug auf eine Person: jemanden ärgerlich machen • Nautik: ein fremdes Schiff besetzen (durch Piraterie oder per hoheitsrechtlichem Akt) • umgangssprachlich: etwas Neues verbreiten • etwas beschaffen • Technik: etwas auf einen Untergrund applizieren • umgangssprachlich: nur mit Mühe öffnen/aufmachen können • veraltete Bedeutung: beim Erwachsenwerden begleiten, versorgen und erziehen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abscheiden • Abscheidung • Applizieren • ärgern • Aufbringung • aufgreifen • auflegen • Auftrag • Auftragen • Ausheben • einkassieren • entrüsten • erbittern • erbosen • ergreifen • ertappen • erwischen • erzürnen • etw. (auf etw.) auftragen • etw. aufbieten • Fangen • fassen • Festnehmen • greifen • hochnehmen • jemandem das Handwerk legen • kaschen • kassieren • kränken • Kriegen • Packen • reizen • schnappen • stellen • verärgern • verdrießen • verhaften

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

18 kayıtlı biçim gösteriliyor.
aufbrachte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrachten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrachtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrachtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbringe first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufbringend participle, present, active
aufbringest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufbringet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufbringst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufbringt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufgebracht participle-2, perfect
aufzubringen active, extended, infinitive
aufzubringender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön