‹
ausschlagen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

intransitiv, meist auf Pferde bezogen: (mit Hufen) nach jemandem treten, schlagen • transitiv: etwas mithilfe von einem oder mehreren Schlägen entfernen • transitiv, landschaftlich: etwas von etwas befreien, indem darauf eingeschlagen wird • transitiv: etwas mithilfe von Schlägen ersticken • transitiv: etwas mit Textilien auskleiden, füttern • transitiv: etwas mit Hammerschlägen breit machen • transitiv: etwas mit Hammerschlägen herstellen • transitiv: etwas nicht entgegennehmen, ablehnen • transitiv, selten: etwas aus sich austreten lassen, ausschwitzen • intransitiv: mit dem Schlagen aufhören • transitiv, veraltet: jemanden schlagen, verprügeln • transitiv, veraltet: ausstrecken • transitiv, veraltet: (Speisen) anrichten • transitiv, veraltet: parieren • transitiv, veraltet: etwas (Unangenehmes) aus dem Kopf oder Herzen vertreiben, verjagen • intransitiv, veraltet: einen Kampf zu Ende bringen • intransitiv, veraltet: den ersten Schlag ausführen • transitiv, Forstwesen: einen Baum mit dem Waldeisen markieren • transitiv, Gerberei: Felle aus dem Äscher nehmen und aufhängen • aus dem Gleichgewicht oder aus der Ruhe geraten • anzeigen, dass etwas nicht mehr im Gleichgewicht oder im Ruhezustand ist • neue Triebe bekommen • selten: austreten • eine bestimmte Entwicklung nehmen, werden • veraltet: als Ausschlag hervorkommen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

ablehnen • abweisen • aus der Decke schlagen • austreiben • etw. verweigern • etw. zurückweisen • neue Triebe hervorbringen • refüsieren • sprießen • strampeln • Treiben • treten • verschmähen • verwerfen • von sich weisen • zurückweisen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

22 kayıtlı biçim gösteriliyor.
ausgeschlagen participle-2, perfect
ausschlage first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ausschlagend participle, present, active
ausschlagest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
ausschlaget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
ausschlägst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ausschlagt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
ausschlägt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
ausschlug first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ausschlüge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ausschlugen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ausschlügen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ausschlügest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ausschlüget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ausschlugst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
ausschlügst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
ausschlugt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
ausschlügt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
auszuschlagen active, extended, infinitive
auszuschlagender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön