aufgeben
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

auch intransitiv: etwas Sinnloses beenden, aufhören, einstellen; etwas beenden, obwohl der Sinn im Weitermachen besteht • jemandem (etwas) aufgeben: etwas zur Erledigung auftragen, zur Aufgabe machen • etwas bei jemandem aufgeben: jemandem etwas zur Beförderung oder Bearbeitung übergeben • keine Hoffnung mehr auf Genesung/Rettung von jemandem haben, jemanden als tot/verloren betrachten

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abbrechen • abfinden • abgebend • Ablassen • ablegen • abschicken • Absenden • abstellen • ad acta legen • aufhören • aufstecken • beenden • beerdigen • beilegen • Beschicken • Beschickung • bleibenlassen • den Kopf hängen lassen • den Rücken kehren • den Schwanz einziehen • dichtmachen • die Segel streichen • einbüßen • eingeben • einstampfen • einstellen • Entsendung • etw. abgeben • etw. abtreten • etw. verlassen • expedieren • fallenlassen • hinschmeißen • kapitulieren • klein beigeben • passen • Räumen • resignieren • Schließen • schmeißen • schwarzsehen • sich geschlagen geben • Speisung • stoppen • überlassen • übersenden • Vergessen • Versenden • verzagen • verzichtend • verzweifeln • Zufuhr • Zuführen • Zuführung • zumachen • zur Aufgabe auffordern • zurücklassen • zurückrudern

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

21 kayıtlı biçim gösteriliyor.
aufgab first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufgäbe first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgaben first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufgäben first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgäbest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgäbet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgabst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufgäbst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgabt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufgäbt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufgebe first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufgebend participle, present, active
aufgebest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufgebet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufgebt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
aufgegeben participle-2, perfect
aufgibst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufgibt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufzugeben active, extended, infinitive
aufzugebender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön