‹
aufbrechen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

auch bildlich: etwas, das verschlossen ist, mit Gewalt öffnen • auch bildlich: (eine intakte Fläche, Oberfläche) in einzelne Stücke brechen • auch bildlich: (einen Ackerboden oder dergleichen) mit einem Pflug (erstmals oder erneut) bearbeiten, umwenden • gehoben: etwas unachtsam und mit Hast öffnen • Jägersprache: einem erlegten Wild die Eingeweide entnehmen • veraltet: ein Lager, Zelt, Zeltlager abbauen • sich plötzlich (ohne äußere Einwirkung, von selbst) öffnen • auch bildlich: (von einer Oberfläche) sich auseinanderbrechend, aufreißend, aufplatzend öffnen • gehoben: (plötzlich [wieder]) deutlich erkennbar, sichtbar werden; (plötzlich) offenkundig werden • auch bildlich: sich von einem Ort entfernen, einen Ort verlassen • etwas (Neues) in Angriff nehmen, im Begriff sein, etwas (Neues) zu tun

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Abbrechen des Lagers • abdüsen • abfahren • abfliegen • abmarschieren • abreisen • Aufbruch • aufhebeln • auflockern • aufplatzen • ausgebrütet sein • aushebeln • ausrücken • ausziehen • brechen • davonfahren • die Zelte abbrechen • einbrechen • etw. anbrechen • fortfahren • Knacken • Kurs nehmen • losfahren • losgehen • losziehen • sich auf den Weg machen • sich auf die Socken machen • sich aufmachen • sich aufmachenum etw. zu tun • starten • umgehen • unterlaufen • wegfahren • wegfliegen • zerbrechen • zerreißen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

22 kayıtlı biçim gösteriliyor.
aufbrach auxiliary, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbräche auxiliary, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrachen auxiliary, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächen auxiliary, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrächest auxiliary, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrächet auxiliary, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbrachst auxiliary, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächst auxiliary, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbracht auxiliary, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufbrächt auxiliary, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
aufbreche auxiliary, first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufbrechend auxiliary, participle, present, active
aufbrechest auxiliary, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufbrechet auxiliary, second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
aufbrecht auxiliary, second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
aufbrichst auxiliary, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufbricht auxiliary, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
aufgebrochen participle-2, perfect
aufzubrechen auxiliary, active, extended, infinitive
aufzubrechender auxiliary, participle, gerundive
haben auxiliary, perfect
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/aufbrechen
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa