‹
auffangen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

etwas oder jemanden, das/der (nach unten) fällt, ergreifen • eine Flüssigkeit oder ein Gas in sich aufnehmen, sammeln • Einwanderer und/oder Flüchtlinge zusammenbringen und vorübergehend einquartieren • jemanden oder etwas auf seinem Weg aufhalten; etwas an der Erreichung seines Ziels hindern • einen Stoß, Schlag oder Ähnliches abfangen, abwehren • die (negativen) Auswirkungen von etwas abmildern, verringern • eine fliehende Person festnehmen • etwas heimlich oder zufällig erfahren, sehen oder hören • ein über Funk laufendes Gespräch zufällig einschalten • von Flugzeugen: zur Verhinderung eines Absturzes unter Kontrolle bringen • Stricken: eine Masche, die von der Stricknadel heruntergefallen ist, wieder auf die Nadel heben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

erhaschen • erwischen • etw. fangen • Fangen • fassen • Haschen • schnappen • stellen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

18 kayıtlı biçim gösteriliyor.
auffange first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
auffangend participle, present, active
auffangest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
auffanget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
auffängst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
auffangt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
auffängt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
auffing first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
auffinge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
auffingen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
auffingest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
auffinget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
auffingst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
auffingt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
aufgefangen participle-2, perfect
aufzufangen active, extended, infinitive
aufzufangender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön