‹
befehlen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

transitiv: einen bindenden Auftrag erteilen, etwas Bestimmtes genau befolgend auszuführen • transitiv, gespreizt; unterwürfige Höflichkeit ausdrückend: belieben, wünschen • transitiv: durch (militärischen) Order an einem bestimmten Ort kommen lassen • intransitiv: die Befugnis besitzen, Befehle zu erteilen • transitiv, gehoben, veraltende Bedeutung: vertrauensvoll übergeben, überlassen; sich voller Vertrauen offenbaren

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

anordnen • anweisen • beauftragen • befehligen • bestimmen • festlegen • kommandieren • reglementieren • verfügen • verhängen • vorschreiben

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

27 kayıtlı biçim gösteriliyor.
befahl past
befähle subjunctive-ii
befahlen first-person, plural, past, active, indicative
befählen first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
befählest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
befählet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
befahlst second-person, singular, past, active, indicative
befählst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
befahlt second-person, plural, past, active, indicative
befählt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
befehle present
befehlend participle, present, active
befehlest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
befehlet second-person, plural, present, active, subjunctive-i
befehlt second-person, plural, present, active, indicative
befehlt! imperative, plural
befiehl! imperative, singular
befiehlst present
befiehlt present
beföhle subjunctive-ii
befohlen participle-2, perfect
beföhlen first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
beföhlest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
beföhlet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
beföhlst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
beföhlt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/befehlen
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa