‹
ergeben
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

transitiv: zur Folge haben, als Resultat haben • reflexiv, unpersönlich: sich zu etwas fügen, sich zutragen, geschehen, sich treffen • reflexiv: keinen Widerstand mehr leisten • reflexiv: zur Folge sich geben, als Resultat sich geben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abgeben • anhänglich • aufrichtig • bereitwillig • bieten • demütig • devot • etw. darstellen • fügsam • gefügig • geliefert • Getreu • gutwillig • herrühren • innig • kooperativ • liefern • loyal • nachgiebig • sicher • treu • unterwürfig • verfallen • vertrauenswürdig • willfährig • Willig • zuverlässig

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

81 kayıtlı biçim gösteriliyor.
ergab first-person, singular, past, active, indicative
ergab past
ergäbe subjunctive-ii
ergäbe first-person, singular, past, active, subjunctive-ii
ergaben first-person, plural, past, active, indicative
ergaben first-person, plural, past, active, indicative
ergäben first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergäben first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergäbest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
ergäbest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
ergäbet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergäbet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergabst second-person, singular, past, active, indicative
ergabst second-person, singular, past, active, indicative
ergäbst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
ergäbst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
ergabt second-person, plural, past, active, indicative
ergabt second-person, plural, past, active, indicative
ergäbt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergäbt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
ergebe present
ergebe first-person, singular, present, active, indicative
ergebend participle, present, active
ergebend participle, present, active
ergebene positive, nominative, strong, singular, feminine
ergebene positive, nominative, strong, singular, feminine
ergebenem positive, dative, strong, singular, masculine
ergebenem positive, dative, strong, singular, masculine
ergebenen positive, genitive, strong, singular, masculine
ergebenen positive, genitive, strong, singular, masculine
ergebener positive, nominative, strong, singular, masculine
ergebener comparative
ergebenere comparative, nominative, strong, singular, feminine
ergebenere comparative, nominative, strong, singular, feminine
ergebenerem comparative, dative, strong, singular, masculine
ergebenerem comparative, dative, strong, singular, masculine
ergebeneren comparative, genitive, strong, singular, masculine
ergebeneren comparative, genitive, strong, singular, masculine
ergebenerer comparative, nominative, strong, singular, masculine
ergebenerer comparative, nominative, strong, singular, masculine
ergebeneres comparative, nominative, strong, singular, neuter
ergebeneres comparative, nominative, strong, singular, neuter
ergebenes positive, nominative, strong, singular, neuter
ergebenes positive, nominative, strong, singular, neuter
ergebenste superlative, nominative, strong, singular, feminine
ergebenste superlative, nominative, strong, singular, feminine
ergebenstem superlative, dative, strong, singular, masculine
ergebenstem superlative, dative, strong, singular, masculine
ergebensten superlative, genitive, strong, singular, masculine
ergebensten superlative, genitive, strong, singular, masculine
ergebenster superlative, nominative, strong, singular, masculine
ergebenster superlative, nominative, strong, singular, masculine
ergebenstes superlative, nominative, strong, singular, neuter
ergebenstes superlative, nominative, strong, singular, neuter
ergebest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
ergebest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
ergebet second-person, plural, present, active, subjunctive-i
ergebet second-person, plural, present, active, subjunctive-i
ergebet! imperative, plural
ergebner comparative
ergebnere comparative, nominative, strong, singular, feminine
ergebnere comparative, nominative, strong, singular, feminine
ergebnerem comparative, dative, strong, singular, masculine
ergebnerem comparative, dative, strong, singular, masculine
ergebneren comparative, genitive, strong, singular, masculine
ergebneren comparative, genitive, strong, singular, masculine
ergebnerer comparative, nominative, strong, singular, masculine
ergebnerer comparative, nominative, strong, singular, masculine
ergebneres comparative, nominative, strong, singular, neuter
ergebneres comparative, nominative, strong, singular, neuter
ergebt second-person, plural, present, active, indicative
ergebt second-person, plural, present, active, indicative
ergebt! imperative, plural
ergebt! imperative, second-person, plural, present, active
ergib! imperative, second-person, singular, present, active
ergib! imperative, singular
ergibst second-person, singular, present, active, indicative
ergibst present
ergibt present
ergibt third-person, singular, present, active, indicative
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/ergeben
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa