‹
einschlagen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

intransitiv, auf jemanden (Akkusativ): jemandem oder etwas Hiebe versetzen • intransitiv: mit Wucht auf eine Oberfläche auftreffen und diese durchbrechen • transitiv: etwas in eine Oberfläche durch Schläge hineintreiben • transitiv: Schrift oder Ornamente in eine Oberfläche mit Hilfe eines Meißels einbringen • transitiv: etwas durch stumpfe Gewalteinwirkung zerstören • transitiv: etwas umwickeln oder einhüllen • intransitiv: (durch Handschlag) zustimmen • transitiv, auch übertragen: die Bewegung in eine bestimmte Richtung ändern • transitiv, Forstwirtschaft: (bestimmte Menge) Holz fällen • transitiv, Schneiderhandwerk: den Saum von Textilien umlegen, falten und verkürzen • transitiv, Gartenbau: wurzelnackte Pflanzen oder Ableger vorläufig mit etwas feuchter Erde bedecken • intransitiv, umgangssprachlich: Anklang finden, Erfolg haben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abschwarten • Aufprall • Aufprallen • Aufschlag • Aufschlagen • demolieren • destruieren • devastieren • ein Bombenerfolg sein • Eindruck hinterlassen • eindrücken • einhauen • einhüllen • einpacken • einprügeln • einsacken • Einschlag • Einschlag von Pflanzen • eintreten • eintüten • einwerfen • einwickeln • entzweischlagen • etw. folgen • himmeln • kaputtmachen • niederreißen • plattmachen • ramponieren • ruinieren • schlagen • schrotten • streben • torpedieren • verdreschen • verhauen • verkloppen • vermöbeln • vernichten • verpacken • verprügeln • versohlen • verwüsten • zerbrechen • zerdeppern • zerfetzen • zernichten • zerschlagen • zerschmettern • zerstören

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

21 kayıtlı biçim gösteriliyor.
eingeschlagen participle-2, perfect
einschlage first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einschlagend participle, present, active
einschlagest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
einschlaget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
einschlägst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einschlagt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
einschlägt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einschlug first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
einschlüge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einschlugen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
einschlügen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einschlügest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einschlüget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einschlugst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
einschlügst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einschlugt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
einschlügt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einzuschlagen active, extended, infinitive
einzuschlagender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön