erheben
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

transitiv: jemanden oder etwas (physisch oder gesellschaftlich) in eine höhere Position bringen • reflexiv: in die Höhe aufragen • reflexiv: aufstehen, sich in die Senkrechte begeben • transitiv: Informationen/Daten ermitteln, sammeln • transitiv: etwas geltend machen (beispielsweise ein Recht), etwas fordern, etwas verlangen • reflexiv, gegen jemanden/etwas: Widerstand leisten • reflexiv: arrogant, überheblich sein; sich als etwas Besseres fühlen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abmessen • adeln • aufwerten • auszeichnen • bestimmen • Eichen • einfordern • einheben • einschätzen • erhöhen • ermitteln • etw. abschätzen • etw. hervorheben • feststellen • heben • hochheben • messen • nobilitieren • taxieren • upgraden • verbessern • veredeln • verfeinern • vermessen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

30 kayıtlı biçim gösteriliyor.
erheb! imperative, second-person, singular, present, active
erhebe present
erhebe! imperative, singular
erhebend participle, present, active
erhebest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
erhebet second-person, plural, present, active, subjunctive-i
erhebst present
erhebt present
erhebt! imperative, plural
erhob past
erhöbe subjunctive-ii
erhoben participle-2, perfect
erhöben first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
erhöbest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
erhöbet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
erhobst second-person, singular, past, active, indicative
erhöbst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
erhobt second-person, plural, past, active, indicative
erhöbt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
erhub past
erhübe first-person, singular, past, active, subjunctive-ii
erhuben first-person, plural, past, active, indicative
erhüben first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
erhübest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
erhübet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
erhubst second-person, singular, past, active, indicative
erhübst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
erhubt second-person, plural, past, active, indicative
erhübt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön