‹
einfallen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

intransitiv: (unerwünscht oder sogar gewaltsam) eindringen • etwas (Subjekt, Nominativ) fällt der Person (Dativ) ein: sich (plötzlich) an etwas erinnern • (Syntax wie [2]) sich etwas Neues ausdenken, das einem (spontan) in den Sinn kommt • in sich zusammenstürzen, in sich zusammenfallen, einstürzen • vom Körper, Gesicht: abmagern, einsinken • Seemannssprache: Abreißen der laminaren Strömung an einem Segel, beginnend am Vorliek; es gibt dann eine charakteristische Beule im Segel • bei einem Lied, einer Melodie, einem Sprechchor mitmachen, nachdem es begonnen hat • von Licht, Wind, etc.: hereinkommen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abfallen • auf etw. auftreffen • aufprallen • bröckeln • einbrechen • Eindringen • Einfall • einkrachen • einmarschieren • einsinken • einströmen • einstürzen • einstürzen wie ein Kartenhaus • entgleiten • herabfallen • hereinschneien • herunterfallen • hineinplatzen • hineinschneien • in etw. eintreten • invadieren • kleiner werden • kleiner werdend • reinschneien • schrumpfen • schrumpfend • schwinden • schwindend • sich zusammenziehen • sich zusammenziehend • sinken • stürzen • überfallen • überrumpeln • verringern • zusammenbrechen • zusammenfallen • zusammenkrachen • zusammensacken • zusammensinken • zusammenstürzen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

17 kayıtlı biçim gösteriliyor.
einfalle first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einfallend participle, present, active
einfallest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
einfallet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
einfällst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einfallt second-person, plural, present, active, subordinate-clause, indicative
einfällt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
einfiel first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
einfiele first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einfielen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
einfielest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einfielet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
einfielst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
einfielt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
eingefallen participle-2, perfect
einzufallen active, extended, infinitive
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/einfallen
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa