‹
erledigen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

etwas fertig machen; zu Ende bringen; eine Arbeit tun, die noch aussteht • umgangssprachlich: gegen jemanden so vorgehen, dass er dadurch Macht und Einfluss verliert oder wehrlos wird • Ganovenslang: jemanden umbringen • sich von selbst erledigen: nicht mehr der Vollendung bedürfen; ohne Zutun fertig werden

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abhaken • abschließen • absolvieren • abwickeln • ad acta legen • aufhören • ausführen • Ausschalten • beenden • beendigen • Beschließen • besiegeln • besiegen • besorgen • bewerkstelligen • durchführen • durchziehen • einen Gegner abservieren • einen Schlussstrich ziehen • erfüllen • etw. abschließen • etw. klären • etw. vornehmen • fertigmachen • fertigstellen • in die Pfanne hauen • jdn. vernichtend schlagen • kaputtmachen • killen • Leisten • niederbügeln • realisieren • regeln • Schaffen • tätigen • terminieren • überrennen • umsetzen • verputzen • verrichten • vollenden • vollführen • zu Ende führen • zu Potte kommen • zum Abschluss bringen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

14 kayıtlı biçim gösteriliyor.
erledig! imperative, singular
erledige present
erledige! imperative, singular
erledigend participle, present, active
erledigest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
erlediget second-person, plural, present, active, subjunctive-i
erledigst present
erledigt present
erledigt! imperative, plural
erledigte past
erledigten first-person, plural, past, active, indicative
erledigtest second-person, singular, past, active, indicative
erledigtet second-person, plural, past, active, indicative
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön