‹
fertigmachen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

umgangssprachlich, etwas fertigmachen: in einen fertigen Zustand bringen • umgangssprachlich, jemanden fertigmachen: absichtlich stark physisch verletzen • umgangssprachlich, jemanden fertigmachen: absichtlich stark psychisch verletzen • umgangssprachlich, reflexiv: sich zurechtmachen für gesellschaftlichen Kontakt oder ausrüsten für eine bestimmte Tätigkeit • umgangssprachlich, reflexiv: sich selbst negative Eigenschaften oder Schuld zuschreiben und sich damit selbst quälen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abholen • allemachen • anblasen • anfahren • angiften • anherrschen • anranzen • anraunzen • anschnauzen • auseinandernehmen • ausschelten • ausschimpfen • Beschimpfen • besiegen • bezwingen • den Rest geben • diffamieren • drangsalieren • erledigen • erobern • intrigieren • jdn. vernichtend schlagen • kaputtmachen • kleinkriegen • kujonieren • mobben • niederringen • niederzwingen • piesacken • plätten • rüffeln • schikanieren • schlagen • schurigeln • überrennen • überwinden • wegpusten • zerfetzen • Zurechtweisen • zusammenfalten • zusammenscheißen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

15 kayıtlı biçim gösteriliyor.
fertiggemacht participle-2, perfect
fertigmache first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
fertigmachend participle, present, active
fertigmachest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
fertigmachet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
fertigmachst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
fertigmacht third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
fertigmachte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
fertigmachten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
fertigmachtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
fertigmachtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
fertigzumachen active, extended, infinitive
fertigzumachende participle, gerundive
fertigzumachender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön