‹
festlegen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

transitiv: einen verbindlichen Beschluss fassen, eine verbindliche Entscheidung treffen; durch verbindliche Regeln, Vorschriften bestimmen, verordnen; verbindlich festsetzen • transitiv: von jemandem eine bindende Auskunft oder Zusage erwarten, verlangen; von jemandem erwarten, verlangen, dass er das tut beziehungsweise sich an das hält, was er gesagt, versprochen hat • transitiv, reflexiv: etwas ganz fest zusagen (lassen); versprechen (lassen), etwas zu tun; (jemanden, sich) an, für etwas fest binden, verpflichten (lassen) • transitiv: jemanden für etwas verantwortlich machen, jemandem die Schuld an etwas zuschreiben • transitiv: (einen Geldbetrag) für längere Zeit fest und sicher (zum Beispiel in Sachgütern) anlegen • intransitiv; selten: (ein Wasserfahrzeug) ankern oder an einer Anlegestelle mit Tauen vor dem Abtreiben sichern • transitiv, reflexiv; veraltend: (etwas, jemanden, sich) an, auf etwas fest anbringen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

abgrenzen • abstecken • anordnen • anweisen • aufzwingen • befehlen • Befinden • begrenzen • Beschließen • beschreiben • bestimmen • definieren • determinieren • diktieren • entscheiden • festschreiben • festsetzen • feststellen • fixieren • kaprizieren • konstatieren • näher bestimmen • Planen • regeln • reglementieren • scharf abgrenzen • stipulieren • verankern • veranlassen • vereinbaren • verfügen • verordnen • vorgeben • vormerken • vornehmen • vorschreiben • zementieren

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

15 kayıtlı biçim gösteriliyor.
festgelegt participle-2, perfect
festlege first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
festlegend participle, present, active
festlegest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
festleget second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
festlegst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
festlegt third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
festlegte first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
festlegten first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
festlegtest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
festlegtet second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
festzulegen active, extended, infinitive
festzulegende participle, gerundive
festzulegender participle, gerundive
haben auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://de.wiktionary.org/wiki/festlegen
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa