‹
hochgehen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

Deutschland: (Fortbewegung zu Fuß, mit weglassbarer Ortsergänzung) in aufsteigende Richtung gehen • Deutschland: (transitiv) eine Treppe hinaufgehen, eine Steigung nehmen, an etwas hinaufklettern • Deutschland: (unpersönlich es geht hoch) wir gehen / fahren hoch • Deutschland: (etwas, ein Weg, eine Route oder Ähnliches geht hoch) nach oben führen, ansteigen • Deutschland: (Bedeutung [1] figurativ, hochgehen bis zu / bis in die […] Instanz) in einem Rechtsstreit den Instanzenzug nach oben gehen • Deutschland: (etwas geht hoch) sich nach oben bewegen • Deutschland: (Preise, Zahlen) steigen, ansteigen, mehr werden • hochgehen mit: (Tempo, Drehzahl, Miete, Preis und Ähnlichem) auf einen höheren Zielwert anheben oder einstellen • Deutschland: (etwas geht hoch bis) sich nach oben erstrecken bis, sich nach oben bewegen bis • Deutschland: (Bedeutung [9] figurativ) eine strafrechtlich relevante oder moralisch fragwürdige Angelegenheit erstreckt sich nach oben bis… • durch eine Explosion zerstört werden • (Bedeutung [11] figurativ) einen Wutanfall bekommen • Deutschland: (Bedeutung [11] figurativ) (von Strafverfolgungsbehörden) gefasst werden, aufdecken • (See, Wellen) es gibt hohe Wellen • (Bedeutung [14] figurativ) in: die Wogen / Wellen (der Empörung / der Aufregung / der Begeisterung) gehen hoch; die Emotionen gehen hoch

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

alle Zustände kriegen • an die Decke gehen • aufgehen • ausrasten • außer sich geraten • auszucken • Bersten • detonieren • die Treppe hinauf gehen • einen Wutanfall bekommen/haben • explodieren • in die Luft gehen • nach oben gehen • platzen • treppauf steigen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

16 kayıtlı biçim gösteriliyor.
hochgegangen participle-2, perfect
hochgehe first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
hochgehend participle, present, active
hochgehest second-person, singular, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
hochgehet second-person, plural, present, active, subordinate-clause, subjunctive-i
hochgehst second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
hochgeht third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
hochging first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
hochginge first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
hochgingen first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
hochgingest second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
hochginget second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
hochgingst second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
hochgingt second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
hochzugehen active, extended, infinitive
sein auxiliary, perfect

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön