‹
sterben
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

intransitiv, von Lebewesen: aufhören zu leben

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Abberufung • Ableben • abnibbeln • Abschied • abtreten • dahingehen • dahinscheiden • das Zeitliche segnen • davongehen • den Geist aufgeben • den Tod erleiden • eingehen • entschlafen • erlöschen • Exitus • Fallen • Gehen • hinscheiden • in den letzten Zügen liegen • in die ewigen Jagdgründe eingehen • ins Gras beißen • krepieren • Lebensende • sein Leben lassen • seinen Geist aufgeben • seinen Geist aushauchen • Tod • totgehen • umgangssprachlich • umkommen • verdämmern • verenden • verscheiden • versterben • wegsterben

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

22 kayıtlı biçim gösteriliyor.
gestorben participle-2, perfect
sein auxiliary, perfect
starb past
starben first-person, plural, past, active, indicative
starbst second-person, singular, past, active, indicative
starbt second-person, plural, past, active, indicative
sterbe present
sterbend participle, present, active
Sterbens genitive, singular
sterbest second-person, singular, present, active, subjunctive-i
sterbet second-person, plural, present, active, subjunctive-i
sterbt second-person, plural, present, active, indicative
sterbt! imperative, plural
stirb! imperative, singular
stirbst present
stirbt present
stürbe subjunctive-ii
stürben first-person, plural, past, active, subjunctive-ii
stürbest second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
stürbet second-person, plural, past, active, subjunctive-ii
stürbst second-person, singular, past, active, subjunctive-ii
stürbt second-person, plural, past, active, subjunctive-ii

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön