‹
unterstellen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

transitiv, etwas jemandem unterstellen: jemandem die Verfügungsgewalt geben über etwas (Aufgaben, Personen, Institutionen, Militärverbände) • transitiv, jemandem etwas unterstellen: jemandem etwas in negativer Absicht fälschlicherweise zuschreiben (vor allem eine Absicht, eine Meinung, eine Handlung) • transitiv: von etwas als einer Annahme ausgehen

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

andichten • anhängen • anlasten • annehmen • anschwärzen • ansiedeln • attestieren • attribuieren • ausgehen • beigeben • beimessen • diffamieren • diskreditieren • einer Sache etw. zuerkennen • einer Sache zuordnen • Erwarten • etw. einer Sache angliedern • herabsetzen • nachsagen • schlechtmachen • unterjubeln • unterschieben • verdächtigen • verleumden • vermuten • verunglimpfen • voraussetzen • zuerkennen • Zuerkennung • Zumessen • zuschreiben • zusprechen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

23 kayıtlı biçim gösteriliyor.
haben auxiliary, perfect
untergestellt separable, participle, perfect, passive
unterstell! inseparable, imperative, second-person, singular, present, active
unterstelle separable, first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
unterstelle! imperative, singular
unterstellend separable, participle, present, active
unterstellest separable, archaic, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
unterstellet separable, archaic, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
unterstellet! inseparable, imperative, archaic, second-person, plural, present, active
unterstellete separable, archaic, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstelleten separable, archaic, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstelletest separable, archaic, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstelletet separable, archaic, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstellst separable, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
unterstellt present
unterstellt! imperative, plural
unterstellte separable, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstellten separable, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstelltest separable, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
unterstelltet separable, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
unterzustellen separable, active, extended, infinitive
unterzustellende separable, participle, gerundive
unterzustellender separable, participle, gerundive

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön