‹
umhauen
›
VerbTür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

mit einem Schlag/Schlägen (zum Beispiel der Faust oder Axt) zu Fall bringen • umgangssprachlich, übertragen, nur regelmäßige Konjugation: die innere Stabilität zerstören

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Abholzen • absägen • ausknocken • begeistern • Fällen • flachlegen • frappieren • jdn. verblüffen • jemanden vom Hocker reißen • niederschlagen • niederstrecken • Roden • schlagen • sehr schwächen • sehr traurig machen • sprachlos machen • umsägen • umwerfen • zusammenschlagen

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

26 kayıtlı biçim gösteriliyor.
haben auxiliary, perfect
umgehauen participle-2, perfect
umhaue regular, first-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
umhauend regular, participle, present, active
umhauest regular, archaic, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
umhauet regular, archaic, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
umhauete regular, archaic, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhaueten regular, archaic, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umhauetest regular, archaic, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhauetet regular, archaic, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umhaust regular, second-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
umhaut regular, third-person, singular, present, active, subordinate-clause, indicative
umhaute regular, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhauten regular, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umhautest regular, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhautet regular, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umhieb irregular, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhiebe irregular, first-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
umhieben irregular, first-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umhiebest irregular, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
umhiebet irregular, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, subjunctive-ii
umhiebst irregular, second-person, singular, past, active, subordinate-clause, indicative
umhiebt irregular, second-person, plural, past, active, subordinate-clause, indicative
umzuhauen regular, active, extended, infinitive
umzuhauende regular, participle, gerundive
umzuhauender regular, participle, gerundive

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Deutsch Wiktionary / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön