blow
verbTür/bləʊ/OkunuşEtymology tree Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-eh₁- Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Germanic *blēaną Proto-West Germanic *blāan Old English blāwan Middle English blowen English blow From Middle English blowen, from Old EnglishKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

To produce an air current. • To propel by an air current (or, if under water, a water current), usually with the mouth. • To be propelled by an air current. • To direct or move, usually of a person to a particular location. • To create or shape by blowing. • To force a current of air upon with the mouth, or by other means. • To clear of contents by forcing air through. • To cause to make sound by blowing (as a musical instrument). • To make a sound as a result of being blown. • To exhale visibly through the spout the seawater which it has taken in while feeding. • To burst or explode; to occur suddenly • To cause to explode, shatter, or be utterly destroyed. • To cause the sudden destruction of. • To blow from a gun (method of executing a person). • To suddenly fail or give way destructively. • Of a vein, to suffer a rupture or puncture in the wall as a result of an injection or cannula, causing fluid (blood, medication, or saline) to leak into the surrounding tissue. • To melt away because of overcurrent, creating a gap in a wire, thus stopping a circuit from operating. • To recklessly squander. • To fail at; to mess up; to make a mistake in. • To be very undesirable. • To perform oral sex on (someone); to fellate. • To leave, especially suddenly or in a hurry. • To leave the Church of Scientology in an unauthorized manner. • To make flyblown; to defile or spoil, especially with fly eggs. • (of a fly) To lay eggs; to breed (in flesh or meat). • To spread by report; to publish; to disclose. • To inflate, as with pride; to puff up. • To breathe hard or quick; to pant; to puff. • To put out of breath; to cause to blow from fatigue. • To talk loudly; boast; brag. • To slander, insult, critique or discredit (someone); to reprimand or scold (someone). • To expose, or inform on. • To sing. • To flatulate or defecate.

Etimoloji

Etymology tree Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-eh₁- Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Germanic *blēaną Proto-West Germanic *blāan Old English blāwan Middle English blowen English blow From Middle English blowen, from Old English blāwan (“to blow, breathe, inflate, sound”), from Proto-West Germanic *blāan, from Proto-Germanic *blēaną (“to blow”) (compare German blähen), from Proto-Indo-European *bʰleh₁- (“to swell, blow up”) (compare Latin flō (“to blow”) and Old Armenian բեղուն (bełun, “fertile”)).

Eş Anlam

suck • give brain • give dome • give hat • give head • give neck • give noddy • go down on • grass up • bace • benj • benzoylmethylecgonine • bhang • Big H • blow of fate • Bolivian marching powder • boo • booger sugar • boots • boy • brain • broccoli • brown • brown sugar • bud • buddha • bujj • burn out • button • calamity • California corn flakes • cannabis • charlie • cheeba • ching • choof • coke • corinne • crystals • daccha • dank • devil's lettuce • diacetylmorphine • diamorphine • disaster • fuse • H • Kirk • Mary Jane • Mary Joanna • MJ • spout • Texas tea

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
mecaz, gündelik, argo, kaba, kullanımdan kalkmış, eskimiş, arkaik, konuşma dili, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön