‹
Auffahrens
›
WortformTürauffahrenKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

1.) Wortform
Wortform von »auffahren« — beim Fahren gegen die Rückseite des vorausfahrenden Fahrzeugs oder gegen ein Hindernis prallen; bei Schiffen auch: auf Grund laufen • mit geringem Abstand hinter einem vorausfahrenden Fahrzeug fahren • irgendwo anfahren, vorfahren, hinauffahren • besonders Militärwesen: (mit militärischem Gerät, etwa Panzern) irgendwo anfahren und sich für einen Angriff positionieren • sich vor Schreck, Überraschung schnell erheben, aufrichten • auf etwas eine heftige, wütende Reaktion zeigen • (von Sturm oder Ähnlichem) plötzlich, unvermutet entstehen • sich abrupt öffnen, weit aufgehen • Religion: nach oben schweben und in den Himmel gelangen (Himmelfahrt, Schweiz: Auffahrt) • Bergbau: aus dem Schacht fahren, zutage fahren • besonders Militärwesen: (militärisches Gerät, etwa Kanonen) irgendwo anfahren und für einen Angriff positionieren • umgangssprachlich: (reichlich Essen, Getränke) heranbringen und anbieten • (Schüttgut, Baumaterial oder Ähnliches) irgendwohin fahren und abladen • (einen Weg, den Boden) durch Befahren aufreißen • Bergbau: einen Grubenbau herstellen oder erweitern

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

Bu madde için eş anlamlı kaydı bulunmuyor.

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
German-Words-Library + Simplemma
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-07
Kullanım notu
GPL-3.0; Lemma und Bedeutung aus dem vorhandenen DicGr-Bestand abgeleitet
← Sözlüğe dön