‹
attack
›
nounTür/əˈtæk/OkunuşEtymology tree Proto-Indo-European *h₂éd Proto-Italic *ad Proto-Italic *ad- Latin ad- Italian a- Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Old French des- Proto-Indo-European *(s)teyg- Proto-Germanic *stikaKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

An attempt to cause damage, injury to, or death of an opponent or enemy. • Any of several specific maneuvers, skills, or special abilities that a character can use to inflict damage against opponents. • An attempt to detract from the worth or credibility of, a person, position, idea, object, or thing, by physical, verbal, emotional, or other assault. • A time in which one attacks; the offence of a battle. • The beginning of active operations on anything. • An attempt to exploit a vulnerability in a computer system. • Collectively, the bowlers of a cricket side. • Any contact with the ball other than a serve or block which sends the ball across the plane of the net. • The three attackmen on the field or all the attackmen of a team. • The sudden onset of a disease or condition. • An active episode of a chronic or recurrent disease. • The onset of a musical note, particularly with respect to the strength (and duration) of that onset. • The amount of time taken for the volume of an audio signal to go from zero to maximum level (e.g. an audio waveform representing a snare drum hit would feature a very fast attack, whereas that of a wave washing to shore would feature a slow attack). • The initial sensory impact of a wine. • Short for heart attack.

Etimoloji

Etymology tree Proto-Indo-European *h₂éd Proto-Italic *ad Proto-Italic *ad- Latin ad- Italian a- Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Old French des- Proto-Indo-European *(s)teyg- Proto-Germanic *stikaną Proto-West Germanic *stekander. Old French atachier Old French destachier Middle French destacherbor. Italian distaccare Italian staccare Italian attaccarebor. French attaquerdeverb. French attaquebor. English attack Borrowed from French attaque, derived from the verb attaquer, from Italian attaccare (“to join, attach”) (used in attaccare battaglia (“to join battle”)), from Frankish *stakkijan (“to stick, stick to, attach”). Doublet of attach. Displaced native Middle English onresen, from Old English onrǣsan (“to attack”); and Middle English resinge (“an assault, attack”) (compare Old English onrǣs (“an attack”)).

Eş Anlam

hit • spike • access • affect • aggress • approach • assail • assailment • assault • attempt • beat • BLAST • bout • check • come down on • denounce • drive • episode • FIRE • Flack • flak • lash out • offense • offensive move • onrush • Onset • onslaught • plan of attack • raid • Round • savage • seizure • set on • Snipe • thrust • wap

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://kaikki.org/dictionary/English/
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
gündelik, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa