‹
key
›
verbTür/kiː/OkunuşFrom Middle English keye, kaye, keiȝe, from Old English cǣġ (“key, solution, experiment”) (whence also Scots key and kay (“key”)), from Anglo-Frisian Proto-West Germanic *kaiju, of uncertain origin. The only sure cognates are Saterland Frisian Koai (Köken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).
Sözcük Etimoloji Eş Anlam Zıt Anlam Dil Bilgisi Deyimler Atasözleri Kalıp söz İlişkili Sözler Çekimler Kaynak Düzenle

Anlamlar

To fit (a lock) with a key. • To fit (pieces of a mechanical assembly) with a key to maintain the orientation between them. • To mark or indicate with a symbol indicating membership in a class. • To depress (a telegraph key). • To operate (the transmitter switch of a two-way radio). • (more usually to key in) To enter (information) by typing on a keyboard or keypad. • To vandalize (a car, etc.) by scratching with an implement such as a key. • To link (as one might do with a key or legend). • To be identified as a certain taxon when using a key. • To modify (an advertisement) so as to target a particular group or demographic. • To attune to; to set at; to pitch. • To fasten or secure firmly; to fasten or tighten with keys or wedges. • To prepare for plastering by adding the key (that part of the plastering which is forced through between the laths and holds the rest in place). • To provide an arch with a keystone. • Clipping of chromakey.

Etimoloji

From Middle English keye, kaye, keiȝe, from Old English cǣġ (“key, solution, experiment”) (whence also Scots key and kay (“key”)), from Anglo-Frisian Proto-West Germanic *kaiju, of uncertain origin. The only sure cognates are Saterland Frisian Koai (“key”), West Frisian kaai (“key”), and North Frisian kai, koie (“key”). Possibly from Proto-Germanic *kēgaz, *kēguz (“stake, post, pole”), from Proto-Indo-European *ǵogʰ-, *ǵegʰ-, *ǵegʰn- (“branch, stake, bush”), which would make it cognate with Middle Low German kāk (“whipping post, pillory”), and perhaps to Middle Dutch keige (“javelin, spear”) and Middle Low German keie, keige (“spear”). For the semantic development, note that medieval keys were simply long poles (ending in a hook) with which a crossbar obstructing a door from the inside could be removed from the outside, by lifting it through a hole in the door. Liberman has noted, however, "The original meaning of *kaig-jo- was presumably '*pin with a twisted end.' Words with the root *kai- followed by a consonant meaning 'crooked, bent; twisted' are common only in the North Germanic languages."

Eş Anlam

answer key • big • Cardinal • cay • Central • clavis • critical • crucial • deciding • decisive • describe • Discover • distinguish • earnest • essential • fatefraught • fateful • fatesome • fitted key • fundamental • grave • headstone • identify • kay • key fob • key fruit • key out • keycard • key-fruit • Keystone • keystroke • legend • NAmE • noticeable • ominous • Paint • paramount • pivotal • portentous • primal • remarkable • Samara • sorting key • top of mind • vital • Winder

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki; Open English WordNet / OMW
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Kaynak bağlantısı
https://kaikki.org/dictionary/English/
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı); WordNet açık lisansı
Kullanım etiketleri
konuşma dili, çapraz doğrulandı
← Sözlüğe dön
Sözlük Kelime Ekle/Güncelle XML İçe Aktar Ana Sayfa