ordonnance
-nom-Tür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

1.)
Disposition des choses selon l'ordre, la convenance.
2.)
Prescription, règlement fait par une ou plusieurs personnes qui ont droit et pouvoir de le faire.
3.)
Règlement et acte qui était fait par le roi pour l'exécution des lois ou pour des objets d'administration qui ne doivent pas être la matière d'une loi.
4.)
Chose conforme à ce qui est prescrit.
5.)
Administration Publique Avis donné de payer une certaine somme, mandat de paiement.
6.)
Prescription d'un médecin, soit pour le régime à suivre, soit pour les remèdes à prendre.
7.)
Écrit par lequel le médecin ordonne quelque chose.
8.)
Soldat attaché à la personne d'un officier pour l'entretien de ses effets, de ses armes et de son cheval. Dans ce sens, il s'emploie quelquefois au masculin.
9.)
Sous l'ancien régime: Lois et constitutions des rois de France.
10.)
Première personne du singulier de l'indicatif présent du verbe ordonnancer.
11.)
Troisième personne du singulier de l'indicatif présent du verbe ordonnancer.
12.)
Première personne du singulier du subjonctif présent du verbe ordonnancer.
13.)
Troisième personne du singulier du subjonctif présent du verbe ordonnancer.
14.)
Deuxième personne du singulier de l'impératif du verbe ordonnancer.

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

décret • disposition • édit • Fiat • formule • ordination • Ordre • prescription • recette • Règle • réglementation

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

2 kayıtlı biçim gösteriliyor.
j’ordonnance indicative, present
ordonnances plural

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionnaire français / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön