Racine
-nom-pr-Tür İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

1.)
Partie souterraine d'un végétal qui lui permet de puiser dans le sol les éléments nécessaires à sa nutrition (eau, sels minéraux) et d'assurer sa fixation à son support.
2.)
Racine de certains arbres dont on fait des ouvrages d'ébénisterie et de tour.
3.)
Plante, telle que les raves, les betteraves, les carottes, les navets, etc., dans lesquelles ce qui est comestible est ce qui vient en terre.
4.)
Partie des ongles, des dents, des cheveux, des poils par où ils tiennent à la chair.
5.)
Point par lequel un nerf tient au cerveau ou à la moelle épinière.
6.)
Principe du commencement de certaines choses, origine.
7.)
Mot primitif, d'où dérivent d'autres mots ; la plus petite et plus ancienne unité lexicale qui permette de former des mots apparentés.
8.)
Étymon.
9.)
Valeur d'une fonction pour laquelle cette dernière s'annule.
10.)
Nombre déduit d'un autre, de telle sorte que le second soit une puissance du premier.
11.)
Première personne du singulier de l'indicatif présent du verbe raciner.
12.)
Troisième personne du singulier de l'indicatif présent du verbe raciner.
13.)
Première personne du singulier du subjonctif présent du verbe raciner.
14.)
Troisième personne du singulier du subjonctif présent du verbe raciner.
15.)
Deuxième personne du singulier de l'impératif du verbe raciner.

Etimoloji

Bu madde için etimoloji bilgisi bulunmuyor.

Eş Anlam

ancrer • base • coexister • cohabiter • Côté • début • débuter • enraciner • étymon • Green Bay • origine • Page • radical • raout • solution • source • thème • Wisconsin

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

1 kayıtlı biçim gösteriliyor.
racines plural

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionnaire français / DBnary
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön