‹
turducken
›
nounTür/tɜːˈdʌk(ə)n/OkunuşEtymology tree Proto-Turkic *tür(ü)k Old Turkic 𐱅𐰇𐰼𐰜 (t²ẅr²ẅk²)der. Classical Persian ترکbor. Byzantine Greek Τοῦρκος (Toûrkos) Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-i-eh₂ Proto-Hellenic *-íā Byzantine Greek -ίᾱKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

A dish, usually roasted, consisting of a deboned turkey stuffed with a deboned duck that has been stuffed with a small deboned chicken, and also containing stuffing.

Etimoloji

Etymology tree Proto-Turkic *tür(ü)k Old Turkic 𐱅𐰇𐰼𐰜 (t²ẅr²ẅk²)der. Classical Persian ترکbor. Byzantine Greek Τοῦρκος (Toûrkos) Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-i-eh₂ Proto-Hellenic *-íā Byzantine Greek -ίᾱ (-íā) Byzantine Greek Τουρκίᾱ (Tourkíā)bor. Medieval Latin Turcia Anglo-Norman Turkyebor. Middle English Turkye English Turkey English turkey Middle English doke English duck Proto-Germanic *keukô Proto-Germanic *keukô Proto-Germanic *kukkaz Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Germanic *-īnaz Proto-West Germanic *kiukīn? Proto-Germanic *kukkīną? Old English ċicen Middle English chiken English chicken blend English turducken Blend of tur(key) + duck + (chick)en.

Eş Anlam

chuckey

Zıt Anlam

Bu madde için zıt anlamlı kaydı bulunmuyor.

Dil Bilgisi

Bu madde için ek dil bilgisi bulunmuyor.

Deyimler

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği deyim bulunamadı.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği atasözü bulunamadı.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı veya kelimenin geçtiği kalıp söz bulunamadı.

İlişkili Sözler

Bu madde için bağlantılı deyim, atasözü veya ilişkili söz bulunmuyor.

Çekimler ve Sözcük Biçimleri

Bu madde için kayıtlı çekim veya sözcük biçimi bulunmuyor.

Kaynak ve Kayıt Bilgisi

Kaynak sınıfıSivil kaynak
Kaynak
Wiktionary / Kaikki
Kayıt durumu
Editoryal olarak onaylandı
Sürüm / aktarım
2026-09-06
Kullanım notu
CC BY-SA / GFDL (madde kaynak lisansı)
← Sözlüğe dön