açıklamak
Türkçe açık kökünden açıklamak fiili; “açık hâle getirmek, aKöken İşaretler?
a. = ad • alay = alay yollu • Alm. = Almanca • anat. = anatomi • Ar. = Arapça • argo = argo söz • ask. = askerlik • bağ. = bağlaç • bit. b. = bitki bilimi • biy. = biyoloji • bl. = bilişim • Bulg. = Bulgarca • coğ. = coğrafya • ç. = çokluk • db. = dil bilgisi • -de = -de durum ekiyle kullanılan fiil • den. = denizcilik • -den = -den durum ekiyle kullanılan fiil • dil b. = dil bilimi • din b. = din bilgisi • e. = edat • -e = -e durum ekiyle kullanılan fiil • ed. = edebiyat • eğt. = eğitim bilimi • ekon. = ekonomi • Erm. = Ermenice • esk. = eskimiş • Far. = Farsça • fel. = felsefe • fiz. = fizik • fizy. = fizyoloji • Fr. = Fransızca • geom. = geometri • gök b. = gök bilimi • hkr. = hakaret yollu • hay. b. = hayvan bilimi • hlk. = halk ağzında • huk. = hukuk • -i = -i durum ekiyle kullanılan fiil • İbr. = İbranice • İng. = İngilizce • İsp. = İspanyolca • İt. = İtalyanca • jeol. = jeoloji • kaba = kaba konuşmada • kim. = kimya • Kor. = Korece • Lat. = Latince • -le = ile edatıyla kullanılan fiil • Mac. = Macarca • man. = mantık • mat. = matematik • mdn. = madencilik • mec. = mecaz • meteor. = meteoroloji • mim. = mimarlık • min. = mineroloji • Moğ. = Moğolca • müz. = müzik • nsz. = nesne almayan fiil • öz. = özel • Port. = Portekizce • ruh b. = ruh bilimi • Rus. = Rusça • Rum. = Rumca • sf. = sıfat • sin. = sinema • Sl. = Slavca • sp. = spor • şaka = şaka yollu • T. = Türkçe • tar. = tarih • tek. = teknik • tekno. = teknoloji • tıp = tıp • tic. = ticaret • tiy. = tiyatro • tkz. = teklifsiz konuşmada • top. b. = toplum bilimi • TV = televizyon • ünl. = ünlem • vb. = ve benzerleri • yar. = yardımcı fiil • Yun. = Yunanca • zf. = zarf • zm. = zamir
-bi gibi biçimler: ünlüyle başlayan ek aldığında aldığı biçim (örn. dip → dibi).

Anlamlar

1.)
Bir konuyla ilgili gerekli bilgileri vermek, izah etmek.
2.)
Bir sorunla ilgili aydınlatıcı bilgi vermek, tavzih etmek.
“Ben siyasal tavrımı ağlayarak açıkladım.”
A. Kutlu
3.)
Bir sözün, bir yazının ne anlatmak istediğini belirtmek, yorumlamak.
4.)
Açıkça söylemek, ifşa etmek.
“Kenan Bey bunun kuru bir inanç olmadığını da ilk defa açıkladı.”
T. Buğra
5.)
Belirtmek, göstermek, açığa vurmak, izhar etmek.

Etimoloji

Türkçe açık kökünden açıklamak fiili; “açık hâle getirmek, anlaşılır kılmak” anlamıyla türemiştir.

Eş Anlam

izah etmekbelirtmekyorumlamakifşa etmektavzih etmekaçığa vurmak

Zıt Anlam

gizlemeksaklamakörtmek

Dil Bilgisi

(-i) Olumlu: açıklamak, açıklar, açıklıyor, açıkladı, açıklayacak Olumsuz: açıklamamak, açıklamaz, açıklamıyor, açıklamadı, açıklamayacak

Deyimler

Bu kelimeye bağlı / geçen deyim yok.

Atasözleri

Bu kelimeye bağlı / geçen atasözü yok.

Kalıp söz

Bu kelimeye bağlı / geçen kalıp söz yok.
← Sözlüğe dön