Yeni bir arama isteği var
Televizyonun siyah beyaz, Uzaktan kumandanın Biz olduğumuz zamanlarda Bir evimiz vardı Çocukluğumdan hatırladığım.
Parkelerinde yürürken gıcırdayan, Çıplak ayak parmaklarımla, Merdivenlerinin ucunda zıpladığım. Farklı senfoniler için Çok büyük adımlar attığım.
Sabaha sönmüş sobanın yerine Sevginin odalarını ısıttığı Kardeşimin ayakucunda yattığım. Bahçesinde, Baharda çağla çiçekleri açardı Dalından elmalar koparttığım Vardı işte öyle bir evim.
Kiremitleri kırmızı Soğuktan donan yanaklarımız gibi Elime kalemi alınca hatırladım, Sevgi notalarının Anne sözcükleri ile yazıldığı Anıların artık ayrılmayacak şekilde sarılan Babamı kolları ile hafızama kazındığı.
Yosun kokularının sabahın ışıklarına karıştığı Vardı işte çok güzel bir evim Ahırdan bozma ama Mutfaktan girerken evime Hiç üzülmedim.
Annemin yemeklerinin kukusu aklımı alırdı. Babamın kahkahası silerdi tüm sorunları Kümesten aldığım yumurtaların sarısı, Fırından aldığım ekmeğin, Kahvaltıda biterdi yarısı. Top oymamak için tam karşımızdaydı Yonca tarlası.
Bir duvarım vardı, kömürlüğün düz duvarı Tüm sıkıntıları topuma yüklerdim Altına da bir not ekleyip Duvara yapıştırırdım meşin yuvarlağı, Her bir dostumun duvardaki izler Hatırladım benimle oynayan arkadaşları Okuluma giderken zıplayarak atlardım Tek tek sayardım toprak yoldaki taşları.