Tahtalı Köy

Kimi nefretiyle gider,
Kimi sevgisiyle tahtalı köye.
Nefretiyle giden,
Toprağındaki çiçekleri nefretle beslemek ister.
Sevgisiyle giden,
Toprağındaki çiçekleri sevgi ile beslemek ister.
Nefret dolu olan çevresini nefretle beslemeye çalışsa da
Sevgi, nefretin beslemesine ve beslenmesine izin vermez,
Onu yaşatmaz.
Nefret edenler tahtalı köye gittiğinde,
Onları ziyarete kimse gitmez.
Nefret,
Yalnız ve kimsesiz bir halde kaybolup gider.
Sevgi dolu olan,
Çevresini sevgiyle besler.
O yüzden:
Tahtalı köye gittikten sonra nefret kaybolur,
Sevgi kalır,
Sevgiyle sulanan çiçekler açar.
“Sevenler ziyarete gider o yüzden,”
Ellerinde çiçekler ve sevgileriyle.
Tahtalı köy böyle bir yerdir,
“Yemyeşil”
Nefret ile sulanmaz orada çiçekler,
Sevgiyle sulanır.
Sevgi ile beslenirler ve
Sevgi çiçekleri açarlar…

Mücahit Ünal